موسسه ماه مهر

۰۱ آذر ۱۳۹۸

مجسمه لائوکون و پسرانش

files_magazinContents_254321Screen_Shot_2019-01-20_at_12.43.57_PM[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].png

مجسمه سازان آتنادوروس، هاگه ساندروس، پولودوروس، جنس مرمر، ارتفاع 184 سانتی متر، موزه واتیکان، رم. 
مجسمه لائوکون و پسرانش یکی از مشهورترین، مورد تحسین ترین و مورد بحث ترین مجسمه های دنیای باستان است. این اثر در رم در سال 1506 میلادی کشف شد و کارشناسان همچنان بر این موضوع بحث دارند که آیا این مجسمه متعلق به دوره هلنیستی یونان (قرن اول یا دوم قبل از میلاد) است یا کپی رومی آن و متعلق به قرن اول میلادی است. پلینی بزرگ، نویسنده رومی این اثر را در خانه امپراتور تیتوس (دوران حکومت 79 تا 81 میلادی) در رم دیده بود و آن را به سه هنرمند اهل جزایر رودس یونان (آتانادوروس، هاگه ساندروس، پولودوروس) نسبت می دهد  که نامشان با گروهی از مجسمه های بزرگ  اساطیری که در یک غار خارق العاده در ویلای امپراتور تیبریوس نزدیک شهر اسپرلونگا در جنوب رم کشف شد، گره خورده است. 
این مجسمه، لائوکون کاهن اهل تروجان را به تصویر می کشد که مخالف راه دادن اسب یونانی به داخل شهر تروا بوده و در نتیجه همراه با دو پسرش توسط مارهای بزرگی که از سوی خدایان یونانی فرستاده شده بودند، به مرگ محکوم شده است. در این اثر این داستان به طور خلاصه نشان داده شده است، لائوکون در حال مبارزه با مارهای بزرگی است که خودشان را به دور پاها و بازوهای او پیچیده اند، در حالیکه ماهیچه هایش تحت فشارند و صورت نگرانش از شکل افتاده است. این اثر با ترکیب بندی پیچیده، حالت نمایشی و بیان اغراق آمیزش، نمونه ای از آثار دوره هلنیستی یونان است.


برگردان از انگلیسی:آزاده امجد
از کتاب ده هزار سال هنر