موسسه ماه مهر

۲۶ آذر ۱۳۹۶

آشنایی با دوره "طراحی مدرن" در ماه مهر.

files_magazinContents_rt-md[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].jpg

موسسه ی ماه مهر در نظر دارد تا با تهیه ی سلسله گزارش هایی از دوره های آموزشی مختلف در ماه مهر، این امکان را برای علاقه مندان فراهم سازد تا بیشتر و دقیق تر با فعالیت های آموزشی موسسه آشنا شوند.

طراحی مدرن

"طراحی مدرن" بعداز ظهر های یکشنبه تشکیل می شود. این کلاس زیر نظر استاد یعقوب عمامه پیچ، نقاش و مدرس برجسته برگزار می گردد. در این جمع برای همه، از دانشجویان رشته ی نقاشی تا افراد کاملاً مبتدی جا هست زیرا شیوه ی تدریس استاد به هرکس در هر سطح اجازه می دهد تا بیان شخصی خود را در روند کلاس کشف کند.. شیوه ای که متاثر از آموزه های "کیمون نیکولایئد" از موثرترین چهره های آموزش طراحی در عصر حاضر بر آموختن "چگونه طراحی کردن" تاکید دارد، نه آموزش "طراحی ". اولویت استاد عمامه پیچ در انتخاب هنرجویان، علاقه مندی، پشتکار و ذهن باز افراد است، نه سن و نه سابقه ی هنری ایشان. علاقه مندانی که بتوانند سدهای ذهنی خود را کنار بگذارند و بدون ترس از اشتباه در طی تمرینات و توالی تجربه ها طراحی را بیاموزند، بهترین نمونه ها هستند. در ادامه گفت و گو سایت ماه مهر با استاد عمامه پیچ درباره ی چند و چون این دوره را می خوانید؛

چرا عنوان "طراحی مدرن" را برای این دوره انتخاب کردید؟

این دوره طراحی مدرن نام دارد زیرا بر امکاناتی متکی است که طی دوره مدرن در اختیار طراحان قرار گرفت؛ از جمله اهمیت آزادی عمل در فکر و اجرا ، و تشویق بیرون ریزی های ناخودآگاه ذهن هنرمند.

شرح درس این کلاس چیست و طی این دوره بیشتر روی چه چیزی تاکید می شود؟

شیوه نامه ی کلاس" طراحی مدرن" با نگاهی به روش آموزشی طراحی کیمون نیکولائید پایه ریزی شده است. سیستم آموزشی نیکولائید بر آموزش همه جانبه طراحی تاکید دارد و شامل چهار دسته تمرینات با موضوع طراحی از خطوط محیطی، طراحی حالت از فیگور زنده، حجم پردازی، وزن، فشار و طراحی ذهنی است. در دوره ی" طراحی مدرن"، به ویژه بر طراحی ذهنی و تمرین های مربوط به آن مانند پیش بینی حرکت، انگیزه، عمل معکوس و یادداشت کردن تاکید می شود. منظور از این تمرینات فضا دادن به تخیل فردی است که موازی کار کلاس پیش می رود.

به بیان دیگر، تمرین های ذهنی فرصتی برای هنرجوست تا با منابع خلاقیت نظیر کودک درون و نا خودآگاه ارتباط برقرار کند. در طی این دسته از تمرین ها، دست هنرجو باز است تا گستره ای از امکانات را تجربه کند. تجربه هایی که قالب بازی دارند و فضا را برای تداعی های آزاد ذهن فراهم می کنند. در کنار آزاد کردن نیروهای درونی شخص و ناخودآگاه، تکنیک های مختلف چاپ، کلاژ و... هم مورد توجه قرار می گیرند. بنابراین ضمن اینکه تکنیک و مهارت های فرد پیشرفت می کند، نگاه فرد طی روند کلاس و انجام تمرینات منسجم نیز به تدریج تغییر می کند و درک زیباشناسانه هنرجو تقویت و دید او خلاق و بکر می شود.

شرکت در دوره " طراحی مدرن" برای چه کسانی مناسب می دانید؟

تجربه ی طولانی تدریس طراحی در دانشگاه ها برای رشته های مختلف نظیر گرافیک، عکاسی و کارگردانی به من نشان داده است که به شرط استمرار و کار مداوم و شکیبایی، دانشجویان می توانند از طریق این تمرینات دید خود را عوض کنند. و این دید جدید، موضوع خیلی مهمی است. آنچه که فرد را قادر می کند پس از دوران فارغ التحصیلی نیز بتواند در زمینه ی کاری خود که شاید ربط مستقیمی به طراحی نداشته باشد، پیشرفت کند. به قولی طراحی پایه است. بنابراین این دوره طراحی، فقط مخصوص افرادی نیست که می خواهند نقاش شوند، بلکه علاقه مندان به فعالیت در سایر حوزه های تجسمی نیز می توانند از این آموزه ها برای عمق بخشیدن به دید خود بهره مند شوند. تمرینها و مهارتهای طراحی بستر را برای بروز و شکوفایی خلاقیت در زمینه های مختلف هنر فراهم می کند؛ تمرین هایی مانند یادداشت کردن، انگیزه و عمل دید فرد را به محیط اطراف و خودش تغییر می دهند.

بعلاوه از آنجاییکه در این کلاس مسائل نقاشی مانند روش، تکنیک، بیان، حرکت، فضا و حجم پردازی، همه از طریق طراحی آموخته می شوند، این دوره ی پایه ای ، برای دوره ی تخصصی "طراحی-نقاشی مدرن" نیز است؛ در دوره ی تخصصی "طراحی-نقاشی مدرن" اصول کار همان است اما به تدریج رنگ و سوژه های پرتال به این فضا اضافه می شود و فرد وارد حوزه ی نقاشی می شود. در این شیوه ی آکادمیک آموزش نقاشی مدرن، طراحی و نقاشی تکمیل کننده هم هستند.

بخش زیادی از تمرین هایی که هنرجویان در کلاس انجام می دهند، طراحی از فیگور انسانی است. این مسئله در کنار تاکید شما بر بیرون ریزی جنبه های ذهنی این سوال را پیش می کشد که چطور طراحی فیگوراتیو که مدل عینی است می تواند سوژه ی مناسبی برای تمرین طراحی ذهنی باشد؟

اینکه ما مدل زنده می گذاریم اما فقط ظاهر او را می کشیم، غلط است. استمرار نه فقط در خط کشیدن های مداوم، بلکه درک انگیزه و حالتی که مدل در آن قرار گرفته است، پیش بینی و انتقال مفهوم حرکت و ایستایی از سوژه و نشان دادن ریتم، ارتباط دادن جهان ذهنی با عینیت فیزیکی و بیرونی از طریق بالا بردن و تقویت حواس پنجگانه، نمایش جنبه های فیزیکی مثل فشار، حجم، بافت در کنار فضایی که سوژه موردنظر در آن قرار گرفته است و دریافت فردی طراح از همه ی این ها باید مورد توجه قرار بگیرد. در دوره ی طراحی مدرن در هر تمرین همه ی این ها به موازات مورد توجه قرار می گیرد و درک مسائلی نظیر ریتم، حالت، فضا، بیان، خلاقیت در قالب تمرینها آموزش داده می شود. علاوه بر مدل گاهی خود هنرجویان به عنوان بخشی از آموزش برای هم مدل می شوند تا بتوانند مفاهیمی نظیر حالت و انگیزه حرکت را بهتر درک کنند.

بزرگترین چالش خود را در تدریس چه می دانید؟

بزرگترین چالش شکستن موانع ذهنی افراد است، موانعی که بصورت چارچوبهای تقلیدی ذهن وجود دارد و بخش زیادی از زمان و انرژی هنرجو و استاد را به خود اختصاص می دهد. از همین روست که به نظر من ذهن های بکر و دست نخورده و بدون پیش زمینه در رسیدن به بیان خلاق و پیشرفت در طراحی به شرط استمرار و پشتکار، بهتر نتیجه می گیرند. کپی کردن و تقلید یکی از آفت های خلاقیت است که هنرجویان آگاهانه باید از آن اجتناب کنند.

با توجه به اینکه دوره های عملی یک زمان بندی ترمی ندارد، پایان این دوره برای هنرجو چه زمانی است؟ آیا به نقطه ی پایانی در آموزش هنرجو اعتقاد دارید یا خیر؟

البته این نقطه وجود دارد و آن لحظه ای است که شخص به تمرینات با ابزارهای مختلف مسلط شده باشد و در شیوه ی طراحیش به یک بیان فردی رسیده باشد. به عبارت دیگر هنرمند به آن حد شناخت از خود و سوژه ی موردنظرش برسد تا بتواند در هر سبکی که کار می کند، زبان خاص خودش را به مخاطب انتقال دهد.

                                                                                                                                                                                                    گزارش اختصاصی سایت ماه مهر



9937751.jpg 8686013.jpg 7548132.jpg 3-1-1.jpg 5715314.jpg 4-0-0.jpg 5679625.jpg 7.JPG 7-8.JPG 8-1.JPG 8-2.JPG