موسسه ماه مهر

۲۴ آذر ۱۳۹۶

ماشین های عبث در گالری ماه مهر - آذر و دی 93

files_magazinContents_Abass_Moraba[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].jpg

 

  به دیدن این نمایشگاه که می روید، پیشاپیش سروصدای سازه های حجمی به پیشوازتان می آید. انگار دعوتتان می کنند، و همزمان نهیبتان می زنند؛ تا زمانیکه ذهنِ روزمره به حضور در این فضا خو بگیرد، شما فرصت می یابید بدور از پیش فرض ها فقط مشاهده کنید. از راهروی ورودی نگارخانه که عبور کنید، به هر سو چشم بگردانید در محاصره ی ماشین ها هستید. 21 اثر از 15 هنرمند در فضای نگارخانه، شامل سه سالن تو در تو، چیده شده است.

    "ماشین های عبث" محصول کارگاه حجم سازی به همین نام زیر نظر استاد پرویز تناولی در موسسه ی ماه مهر است. هدف کارگاه معرفی و اجرای شیوه کمتر شناخته شده ی ماشین های عبث/Useless Machines در مجسمه سازی به جامعه ی هنرجویان ایرانی علاقه مند بوده است. برای شرکت در این کارگاه، هنرجویانی انتخاب شدند که سابقه ی فعالیت در زمینه حجم و مجسمه سازی را داشتند. در طول حدود 8 ماه شامل دوره آموزش و پس از آن تا زمان برگزاری نمایشگاه فضای لازم برای هنرجویان فراهم آمد تا از امکان مشاوره و تعامل بهره ببرند.

     آثار این مجموعه ذیل هنر پست مدرن می کوشند تا سویه های بیهوده ی زندگی معاصر را با ماشین ها نشان دهند. در بیانیه گروهی نمایشگاه ضمن اشاره ی کوتاهی به تاریخچه ماشین در هنر چنین آمده است: "اگر ماشین را وسیله ای برای سرعت بخشیدن به امور زندگی و ازدیاد تولید به شمار بیاوریم ماشینهایی که ما برای این نمایشگاه ساخته ایم فاقد چنین اهدافی هستند. آنها جز بیهودگی چیز دیگری را دنبال نمی کنند. ما در پی آن نبوده ایم تا از ساختار ماشین و تحرک و نیروی آن برای به کار انداختن چرخهای زندگی استفاده کنیم، بلکه به فراسوی آن اندیشه ایم و ماشین هایی برای بیهودگی های عمرمان ساخته ایم."

   از طنز و بازیگوشی در برخی از آثار هنری که بگذریم، تنوع تکنیکی و رویکردهای متفاوت به تم کارگاه از نکات برجسته در مجموعه حاضر است. اگرچه در تمام ماشین های این مجموعه به جز یک اثر، انرژی الکتریکی نیروی محرک است اما از لحاظ تکنیک اجرا ماشین ها متنوع طراحی شده اند. از طرف دیگر، در حالیکه در طراحی چندی از ماشین ها، برای مخاطب این امکان فراهم آمده است تا بی واسطه، شکلی از بیهودگی را در تعامل با ماشین تجربه کند، تعدادی دیگر از سازه ها به طور ضمنی به جنبه های عبث در فضای اجتماع معاصر اعتراض می کنند. در این میان، نمونه دیگری مخاطب را با مفهوم تسلسل در حوزه ی معرفتی رودررو می کند. بنابراین مخاطب این نمایشگاه با تکثر در تجسم از " ماشین "و تنوع در بازنمود از" بیهودگی" روبه رو است. 

    از مجموع بازخوردهای بازدیدکنندگان، هنرمندان شرکت کننده چنین برمی آید که نمایشگاه در هدف خود موفق است. مخاطبان پس از سپری کردن زمان به نسبت طولانی در فضای نمایشگاه و تماشای چندباره ی آثار، در نهایت با پرسش های جدیدی در ذهن مکان را ترک می کنند. به نظر می رسد نوع چیدمان و فراهم آوردن فضایی مضاعف برای نمایش آثار نیز در ارتباط موثر مخاطب با این مجموعه موثر بوده است.


2457791.jpg 5353004.jpg 73353005.jpg 8431426.jpg 4683517.jpg 3300008.jpg 3809159.jpg 21909910.jpg 24650911.jpg 132.jpg