موسسه ماه مهر

۲۰ آذر ۱۳۹۶

موقعیت نقاشی در گفتگو با حمید نامدار

files_magazinContents_nana[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].jpg

 حمید نامدار فارغ التحصیل دکترای نقاشی از کشور آلمان است،  او از سال 1382 به تدریس نقاشی در ایران مشغول است .نامدار سبک و شیوه های زیادی را آزمایش کرده و در نهایـت در آثارش از سبک خاصی پیـروی نمی کند، او روش نو و زبان تصویری خودش را دنبال می کند، وی نمایشگاههای متعدد گروهی و انفرادی در کشورهای آلمان ،هلند ،ترکیه و ... برگزار کرده است.  انچه می خوانید منتخبی از گفت و گوی این هنرمند با همشهری است:

•ابتدا از چگونگی علاقه مندی خود به نقاشی و تجربه‌ها و تحصیلات خود در این زمینه بگویید؟
علاقمندی بنده از زمان کودکی و قبل از مدرسه رفتنم شروع شده بود و مرحوم پدرم وقتی مرا با خود بیرون می‌برد ناخودآگاه در مغازه‌ها و دیوارها دنبال تصویر بودم و هر کجا دیدم به تصویر برخورد می‌کرد توجه مرا جلب می‌کرد و به آن خیره می‌شدم و بعد از شروع مدرسه کم‌کم مداد بدست گرفته و این زمان بیشتر دوست داشتم نقاشی بکشم. در فضاهای خالی کتابهایم و یا هر کاغذ سفیدی که پیدا می‌کردم شروع به کشیدن و خطی خطی کردن می‌نمودم.
 وارد دوره راهنمائی که شدم، معلمی داشتیم که در فرانسه موزیک تحصیل کرده بود. او بعد از دیدن نقاشیهایم مرا تشویق کرد که در این رشته تحصیل کنم البته تا آن روز نمی‌دانستم که می‌توان تحصیلات هنر را ادامه داد و با راهنمائی‌های ایشان در امتحان ورودی شرکت کردم. بعد از قبولی، دوره چهار ساله نقاشی را در هنرستان میرک تبریز ادامه دادم و با امتیاز عالی به اتمام رساندم. تا اینکه به تشویق اساتیدم سال 1361 برای ادامه تحصیل به آلمان رفتم. مدتی به صورت آزاد فعالیت هنری داشتم بعد از آن به صورت جدی به تحصیل پرداختم و تا مدرک دکتری در همین کشور پیش رفتم.
بعد از اینکه از دانشگاه هنر کاسل آلمان با امتیاز عالی فارغ‌التحصیل شدم. به مدت 4 سال مشغول تدریس هنر شدم. تا اینکه سال 82 به خاطر بیماری مرحوم مادرم به ایران آمدم و تابه امروز در دانشگاه نبی اکرم (ص) تبریز مشغول تدریس هنر می‌باشم. مشکلات پی در پی که برایم پیش آمد روند رشد کار هنریم را کند کرد و این اولین بینالی است که پس از مدتی در آن شرکت می‌کنم.
•شما در نمایشگاه بی ینال هفتم نقاشی اثری داشتید، می‌خواستم از سطح این نمایشگاه و کیفیت کارها بپرسم که از نظر شما این نمایشگاه چگونه برگزار شد و کیفیت آن چگونه بود؟
در یک نمایشگاه هنری فضا بسیار حائز اهمیت است. در ساختمان صبا فضای بزرگی داشتیم اما به جای تابلوهای راهنما تنها چیزی که بازدید‌کنندگان را به طرف نمایشگاه راهنمایی می‌کرد چند کاغذ بود که روی دیوار چسبانده شده بود که آن هم به طور جدی دیده نمی‌شد و این برای بازدید کنندگان مهمان خسته کننده بود و اگر ما از بینال کشوری صحبت می‌کنیم که آن کشور صاحب تمدن فرهنگ و هنر می‌باشد اینگونه برخورد بسیار ضعیف به نظر می‌رسد از جمله نوع ارائه تابلوها و نورپردازی کاملاً غیر حرفه‌ای در سالن نمایشگاه دیده می‌شد که فضای بصری و ذهنی بیننده را از بین می‌برد.
از لحاظ کیفیت، آثار متنوعی وجود داشت؛ کارهای خوبی را شاهد بودم ولی تعداد آن‌ها زیاد نبود. در کل، دو سالانه قبلی از لحاظ کیفیت هنری بیشتر مورد توجهم بود.
•شما در غرب هم تحصیل کرده و با بی‌ینال‌های نقاشی آن آشنایید، اگر بخواهید مقایسه‌ای ارائه کنید چه نکاتی را بیان می‌کنید؟
بینال در اروپا به خصوص در آلمان صرفاً یک فعالیت فرهنگی که فقط متعلق به پایتخت باشد، نیست بلکه حالت ایالتی و عمومی دارد و هر شهر بزرگ و کوچک در حیطة فعالیت فرهنگی شامل بینال هنری جداگانه‌ای است و هر شهر مکان‌های مناسبی برای اجرای بینال در اختیار دارد که به صورت حرفه‌ای اداره می‌شود و این بینال‌ها از طریق افراد آموزش دیده و حرفه‌ای کنترل و اداره می‌شود بینال‌های آلمان یک فعالیت دولتی نیست و زیر نظر موزه و یا هر ارگان دولتی برگزار نمی‌شود.
از نظر بنده تبلیغات و برنامه‌ریزی در زمینه هنرهای تجسمی در کشور ما ضعیف به نظر می‌رسد. حتی دعوت نامه گشایش نمایشگاه ده روز بعد از افتتاح بدستمان رسید و عدم هماهنگی بین ارگان‌های دولتی و هنری و ضعف سیاستگذاری و سرمایه‌گذاری هنری نسبت به آلمان به وضوح دیده می‌شود.
•با توجه به حضور شما در ایران وضعیت هنرهای تجسمی را در دوره کنونی چگونه می‌بینید و ارزیابی شما از وضعیت این هنر درایران چیست؟
از نیمه دوم سال 82 که در ایران مشغول تدریس شده‌ام 90 الی 95 درصد دانشجوهایم دختر خانم‌ها هستند که اغلب آن‌ها میل و رغبت هنری خوبی دارند و این خوشحال کننده است که مادران آینده از درک و حس هنری برخوردار خواهند بود و مادر و فرزند حس‌های نزدیکی به هم خواهند داشت. حال سوال من این است که آیا آن نماینده‌ای که به مجلس راه پیدا می‌کند و یا روزنامه های معتبر کشورمان از این واقعیت باخبر هستند یا نه
من از مسئولین روزنامه همشهری دعوت می‌کنم تا دیداری از تبریز داشته باشند و از نیروهای جوانی که به دنبال هنر هستند گزارش تهیه کنند تا بتوانیم از این طریق بی‌توجهی که به آینده هنرهای تجسمی و زخم‌هایی که ایجاد شده، مسئولین کشوری را آگاه کنیم علی‌الخصوص در شهر تبریز، با این همه پتانسیل هنری و هنرمند هنوز شهر صاحب گالری خصوصی نمی‌باشد و فضاهای محدود فرهنگی این همه علاقمند را پوشش نمی‌دهد. هنوز هنرمند ما و جوانان هنر دوست در کنج خانه کوچک خود نقاشی می‌کنند و با گران بودن وسایل هیچ گونه حمایتی از هنر و هنرمند نمی‌شود و خیلی ضعف‌های دیگر که آینده و افق هنر و هنرمند را در کشورمان با خطر روبرو کرده.
.•هنرمندان ایران و آثارشان می‌توانند در یک بازار رقابتی با آثار و نقاشی‌های هنرمندان غرب قرار بگیرند. در این زمینه چه تمهیداتی را باید رعایت کرد؟
عدم ارتباط هنرمندان ما در کل با دیگر جوامع، و فعالیت آن‌ها در محدوده محلی باعث شده از میزان اعتماد به نفس کمی برخوردار باشند و این در حالی است که ما هنرمندان با استعداد بزرگی داشتیم و داریم. مسئولین ما می‌توانند با اقدامات لازم تبادلات فرهنگی و هنری را با جوامع دیگر بهبود بخشند.