موسسه ماه مهر

۲۳ آذر ۱۳۹۶

کفش ها به جای آدم ها در اثر به نمایش در آمدند

files_magazinContents_IMG_7147[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].JPG

«مجموعه جدید» مجتبی تاجیک با حضور چهره های هنری نظیر، آیدین آغداشلو، واحد خاکدان، کامران عدل، محمد حمزه، حسین ماهر و میترا حجار عصر جمعه هشتم دی در نگارخانه اثر برپا شد. 
«مجموعه جدید» تاجیک، کفش‌هایی است که این هنرمند با مهارت بر بوم‌های بزرگ نقاشی کرده است، تاجیک در تابلوهایی که آرزو، تفاهم و مهربان  نام دارند کفش‌هایی کشیده است که گویی شخصیت ویژه ای دارند؛ کفش‌هایی که بیشترشان زنانه‌اند و فرم‌های خاصشان در جعبه‌ها آن‌ها را به عنوان نشانه‌های بصری جذاب که قابلیت معنا آفرینی هم دارند نمایان شده‌اند. 
مجتبی تاجیک در افتتاحیه این نمایشگاه در سخنان کوتاهی گفت:حدود بیست سال است که نقاشی می‌کشم و همیشه طبیعت بی جان موضوع آثارم بوده است و 2 سال است که بر روی آثار این نمایشگاه متمرکز هستم. فکر می‌کنم کفش در زندگی همه اهمیت دارد زیرا که در هر لحظه از زندگی با آن سرو کار داریم. من برای به تصویر کشیدن این نقاشی‌ها ابتدا کار چیدمان کفش‌ها و جعبه‌ها را انجام داده‌ام و از آن عکس گرفته و بعد آن را به صورت نقاشی درآورده‌ام.
او در مورد این که چرا بیشتر کفش‌های زنانه را به تصویر می‌کشد گفت: کفش‌های زنانه هنری‌تر هستند و طراحی آن با کفش مردانه متفاوت است در واقع کفش‌های زنانه رنگ و طرح بیشتری دارند. 
تاجیک در کنار 9 تابلویی که از مجموعه کفش‌ها به نمایش گذاشته است، چیدمانی با جعبه و نقاشی که در آن یک کفش زنانه و مردانه را در کنار هم کشیده است را در معرض تماشا قرار داده است.
محمد پرویزی مدرس دانشگاه و منتقد هنری در بخش‌هایی در بروشور این نمایشگاه آورده است: جعبه های مجتبی تاجیک از خرت و پرت‌های زیادی پر و خالی شده تا به همین جا که اکنون می‌بینیم رسیده‌اند. از جعبه های جادوئی مانند با فضای سورئالیستی گرفته تا انبوهی از خنزر پنزرها و اشیای تاریخی تا به کفش‌های امروزی. نقاش در این مجموعه محتویات ذهنی جعبه‌ها را به سمت واقع گرایی سوق داده و با تمهیدات نقاشانه امکان خوانش ذهنی از آن‌ها را گشوده است. جعبه های رنگی، کفش‌های زنانه و مردانه با دقت پردازش و اجرا شده‌اند. او با درشت نمایی، زرق برق کفش‌ها و تمام بار بصری آثار را در میدان دید مخاطب قرار می‌دهد. نقطه عطف کارهای تاجیک (در مجموعه جدیدش) درست همین جاست؛ ترسیم واقعیت کالا برای رسیدن به ماهیت سورئال آن‌ها. به بیان ساده تر نقاش در این مجموعه به دنبال سورئالیسم پنهان واقع گرایی است. 
او به جذابیت کفش‌ها تاکید فراوانی کرده تا لذت بصری مضاعفی از آن‌ها ساطع شود. مخاطب در این رویا رویی کام می‌گیرد، این شعف بصری در ما پیش می‌رود و از راه دیدن در ما گسترش می‌یابد. چیزی که اکنون در من شکل گرفته تمام بیرون جعبه است. نقاش بازی می‌کند، هم با ما هم با جعبه‌ها. باز و بسته می‌کند تا وسوسه در نگاه ما شکل بگیرد. این رفت و بازگشت بیهوده را پایانی نیست، این درد کالاها و به گمانم راز جعبه‌هاست ...
این یازدهمین نمایشگاه انفرادی مجتبی تاجیک محسوب می‌شود، او سال 1390 به همراه نگارخانه اثر در آرت فر بین‌المللی استامبول حاضر بود و آثارش با استقبال مواجه شد، تا به حال در نیویورک، لس‌آنجلس، قطر، دوبی، ... نیز نقاشی‌هایش را ارائه داده که همواره نگاه خاص او به سوژه های پیرامونی‌اش مورد توجه قرار گرفته است.
مجموعه جدید «مجتبی تاجیک» تا دوم بهمن ماه در نگارخانه اثر دایر است.