موسسه ماه مهر

۲۱ آذر ۱۳۹۶

رونمایی از «نیمه دیگر» آغداشلو بعد از 40 سال

files_magazinContents_4[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].jpg

به گزارش ماه مهر به نقل از خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، مراسم بزرگداشت سال‌ها فعالیت هنری «آیدین آغداشلو»- نقاش معاصر - شامگاه 7 مرداد ماه به همراه افتتاح نمایشگاه آثارش در موزه رضا عباسی برگزار شد.

در ابتدای این مراسم ،حیدرآبادیان - مدیر موزه رضا عباسی - در سخنانی گفت: امروز این بزرگداشت در منزل واقعی آیدین آغداشلو برگزار می‌شود. وقتی صحبت از او می‌شود همه می‌دانیم که با یک نقاش حرفه‌ای و گرافیست طرف هستیم که در فرهنگ و هنر ایران، جایگاه ویژه‌ای دارد و برای میراث فرهنگی این کشور ارزش قائل است.
 او یادآور شد: شهریور ماه سال گذشته بود که به بنده اطلاع دادند، آغداشلو پس از 10 سال دوری از موزه رضا عباسی برای دیدن آثار استاد چلیپا وارد موزه شده و آنجا بود که با ایشان دیدار کردم. وقتی گپ و گفتی با او داشتم در همان لحظه فهمیدم که ایشان حق زیادی بر میراث فرهنگی کشور و موزه رضا عباسی دارد.
 مدیر موزه رضا عباسی یادآور شد: همان موقع احساس کردم که وظیفه‌ای بر گردنم است و باید در این موزه برای آیدین آغداشلو بزرگداشت بگیریم، نکته دیگر اینکه مجموعه آثار آیدین آغداشلو، مجموعه خوبی برای موزه رضا عباسی بود که ارزش آثار این موزه را نیز چندین برابر می‌کند.
 در ادامه این مراسم، آیدین آغداشلو - نقاش معاصر - در سخنانی گفت: این نمایشگاه دومین نمایشگاه انفرادی من است که در طول عمرم در ایران برگزار کردم. اولین نمایشگاه به سال 1352 باز می‌گردد و بعد از حدود 40 سال دومین نمایشگاه آثارم را برپا کرده‌ام. در نتیجه امروز حس و حالم بیشتر شبیه یک جوان 18 ساله است که حس بدی هم نیست.
این هنرمند نقاش بخش دیگری از سخنانش را به تاریخچه موزه رضا عباسی اختصاص داد و افزود: موزه رضا عباسی سال 1356 افتتاح شد و پیش از آن یک ساختمان مبل‌فروشی مربوط به آقایی به نام صادقی بود که از او خریداری شده و ظرف چهار ماه تغییر کاربری داد. پس از چهل روز نیز اشیا انتخاب شدند و اینجا تبدیل به یک موزه شد.
 او همچنین از چگونگی نصب ویترین‌ها و انتشار کاتالوگ‌های موزه گفت و توضیح داد: افتتاح اینجا برایم لحظات خوشی را به همراه داشت زیرا 15 نفر بیشتر نبودیم و تا صبح در کارگاه موزه می‌ماندیم. کارها را قاب و آثار را تنظیم می‌کردیم. فیروزه ناجی هم برایمان شعر حافظ می‌خواند.
 آغداشلو معتقد است: موزه رضا عباسی منتخبی از بهترین نمونه‌های هنری است و یکی از موزه‌های طراز اولی است که بهترین اشیاء را در خود جای داده است، در واقع موزه رضا عباسی می‌تواند یک تصور کلی درباره تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران به مخاطبش بدهد، اما این مختصر بودن چیزی از جامع و کامل بودنش کم نمی‌کند.
 این نقاش معاصر در بخش دیگری از سخنانش اظهار کرد: امروز باید از مینا صادق نیز یاد کنم که زمانی که بنده در این موزه طراح بودم و او اینجا را مدیریت می‌کرد. او فرد بسیار زحمت‌کش و شایسته‌ای بود و حیف که بسیار زود از میان ما رفت.
 آغداشلو با یاد کردن از دیگرانی که در این مجموعه حضور داشته‌اند، بیان کرد: باید از آقای تهرانچی نیز یاد کنم که از همان روزهای اول انقلاب، موزه رضا عباسی را اداره می‌کرد و او هم بسیار فرد زحمتکشی بود.
 او همچنین با اشاره به آثاری که در موزه رضا عباسی به نمایش گذاشته، عنوان کرد: این نمایشگاه بیشتر مربوط به مرمت آثار هنری و نه خلق آن‌ها می‌شود. من از 18 سالگی قطعات خطی را می‌خریدم، اما چون فرد ثروتمندی نبودم بودجه محدودی را برای این کار خرج می‌کردم.
 این مدرس هنر بیان کرد: آن زمان در چاپ گوتنبرگ کار می‌کردم و به خاطر حقوق پایین به خیابان مخبرالدوله می‌رفتم و نسخه‌های خطی که از بین رفته بود را می‌خریدم. فروشندگان آثار چون فکر می‌کردند این آثار از بین رفته، آن‌ها را ارزان‌تر به من می‌فروختند.
 این هنرمند در همین رابطه اضافه کرد: اولین اثر هنری که خریدم، بهایش 100 تومان بود و خیلی برایم گران تمام شده بود، چرا که آن زمان بنده فقط 1500 تومان حقوق می‌گرفتم اما این برایم آغاز خیری شد که چون پول خرید آثار گرانبها را نداشتم به کمتر قناعت کنم.
 او ادامه داد: این کمتر همان قطعات پاره شده‌ای بود که یا موش آن‌ها را جویده بود یا بر اثر گذر زمان از بین رفته بود. من قطعات را مرتب می‌کردم، قسمت‌های ریخته را مرمت کرده و تذهیب‌ها را کامل می‌کردم. بنابراین تبدیل به یک خوشنویس، تذهیب‌گر و مرمت‌کار شدم. اگر این کارها را عاشقانه دوست نداشتم هیچ گاه هنر را نمی‌شناختم و مانند خیلی‌های دیگر تبدیل به یک هنرمند مدرنیست می‌شدم.
آغداشلو اظهار کرد: همیشه وقتی یک قطعه جدید می‌آفریدم، آن را جایی می‌گذاشتم که اولین نگاهم به آن بیفتد. فکر می‌کردم اینگونه روزم با خوشی و مبارکی آغاز می‌شود اما خدا را شکر می کنم که در این زمینه استادی نداشتم، چرا که اگر این گونه بود من هم مانند خیلی‌ها در سبک معینی کار می‌کردم. مانند استادان بزرگی که مثل استادان بزرگشان اثر هنری خلق می‌کنند.

 او با بیان اینکه من به آبشخور اصلی یعنی هنر صفوی و تیموری وصل شدم، اضافه کرد: هنوز هم وقتی به شاگردانم تعلیم می‌دهم به آنها می‌گویم قرار نیست در مرمت آثار تغییر عجیبی ایجاد کنیم بلکه باید تواضع و امانتداری داشته باشیم.
آغداشلو تاکید کرد: هیچ وقت برای مسائل اقتصادی کار مرمت آثار انجام ندادم. هدف من فقط و فقط احیای زیبایی در حال انهدام است. این نمایشگاه نیز در حقیقت، باید تقدیم شود به تمام استادان مرمت‌کار و تراز اولی که هیچ کس اسمشان را نمی‌داند و در گمنامی محض به سر می‌برند. امروز جلسه بزرگداشت من نیست بلکه بزرگداشت همه همکارانم است که من به نیابت از آن‌ها امروز اینجا هستم.
او معتقد است که هنرمندان مرمت‌کار در گذشته هیچگاه برای شهرت کار نمی‌کردند و بیشتر آن‌ها در گمنامی بودند، چرا که وقتی آغداشلو در مرمت آثار فعالیت می‌کرده هیچ امضایی پای آثار مرمت‌کاران نمی‌دید.
این هنرمند نقاش با تاکید بر دقت و وسواس در مرمت آثار عنوان کرد:من ذره‌ای بیش نیستم در قبال کسانی که آثار هنری خلق می‌کنند، اما هر کس معنای خودش را شکل می‌دهد و مقایسه کردن کار درستی نیست. من خودم را خادم فرهنگ عظیم این مملکت می‌دانم. خادمی که سعی کرده آثار هنری منهدم نشوند و سعی کردم نگهبان لاله‌ها باشم.
آغداشلو درباره مجموعه آثارش که در موزه رضا عباسی در حال نمایش است، توضیح داد: این نمایشگاه «نیمه دیگر» نام دارد و از نظر بنده نام خوبی است. این آثار شامل مرمت‌های شخصی می‌شود که البته این مرمت‌ها خیلی راحت هم قابل تشخیص نیستند. گاهی آثار را طوری مرمت کردم که کسی متوجه ترمیم آن‌ها نشود. بخش دیگر از آثار نیز مربوط به کارهایی است که به آفرینش هنری من برمی‌گردد.
 در پایان این مراسم نیز معاون میراث فرهنگی استان تهران و مدیر موزه رضا عباسی با اهدای لوحی از آیدین آغداشلو تقدیر کردند.
بنا براین به گزارش ، در این مراسم هنرمندانی چون ابراهیم حقیقی، حبیب‌الله صادقی، پری ملکی و ... حضور داشتند.

نمایشگاه آثار آیدین آغداشلو با عنوان «نیمه دیگر» به مدت یک ماه در موزه رضا عباسی برپاست.