موسسه ماه مهر

۲۱ آذر ۱۳۹۶
files_exhibition_2[854aa2cf9e18e11c84460a6aff5ab462].jpg

مجسمه های رضا یحیایی " تا سر حد امکان "


مجسمه های رضا یحیایی " تا سر حد امکان "

files_exhibition_1[328187c87c893f3486b07854ba6dd128].jpg

( 18 آذر تا 5 دی ماه 1390)

رضا یحیایی را پیش از این در تضاد تعمق برانگیز فیگورهای مرکب درنقاشی ها و اشکال هندسی خالصی در مجسمه هایش می شناختم و بارها به این تعارض آشتی ناپذیر میان تصویرگری دوبعدی واحجام سه بعدی در تکاپوی هنری او اندیشیده ام. انگیزش های این تعارض هرچه باشد، درمجموعه جدید مجسمه های او به تفاهم رسیده است.

آثار اخیراو درتقاطع پیکره های ازلی با احجام بنیادی به مجسمه های اندام واری ختم شده اند که تعارض های دیگری را نیزدر خود نشان می دهند. آنها به مانند فرآورده هایی صنعتی هستند که به شکل محسوسی از فرم های ارگانیک الهام گرفته اند. همین تناقض شیئ صنعتی و نقش مایه های زیستی نخستین جنبه مفهومی این مجموعه آثاراست.

تعارض حجم های منحنی و گاه پیچان با نیزه های کوچکی که همچون خار از سطوح آن بیرون زده اند، احساس غریبی را در مخاطب ایجاد می کند. مخروطی های تیزوخشنی که هیچ تفاهمی با حجم کلی ندارند، با وجود نظم و توالی خود، احساسی نامانوس ناشی ازحالتی تهاجمی، وشاید هم تدافعی، به بیننده القا می کنند. این برآمدگی های پرخاشگر، وضعیتی مسلح به جسم داده،آن را بسان یک خارپشت آماده دفاع ویا تهاجم می نمایاند. بدین ترتیب اشکال انتزاعی واجد تأثیر گذاری احساسی و کیفیت مفهومی می شوند.

فرم های اندام وار که تشابه محسوسی به نشانه های کالیگرافی دارند،بدون آن که به طورمشخصی به حروف فارسی اشاره ای داشته باشند، با ورق های فولادی وسطوح شفاف وصیقلی کروم، چالشی بین ماده و معنا پدید می آورند تا از هرگونه توهم بساوایی نسبت به آناتومی بدن اجتناب شود.سطوح شفاف که به طور مبهمی رنگ های محیط را در خودبازتاب می بخشند، به تعامل بصری آن با فضای پیرامونی اثرکمک کرده وحتی دربرابر حضور مخاطب خویش نیز واکنش نشان می دهند.

آن ها درهمین حال سنت آینه کاری ایران را نیز تداعی می کنند و دقیقا به همان سیاق، تنها تصویری مخدوش شده را بازتاب می دهندوازعهده نمایش کامل واقعیت قاصرند.حجم ها به شکل خلاقی به تمایز دنیای درون و بیرون اشاره دارند، بدون آن که به ارایه فیزیکی فضای داخل و خارج بپردازند. آن ها همچون برشی از یک حجم کروی، به طور همزمان پوسته بیرونی و جداره درونی را نشان می دهند. بنابراین داخل جسم نه دردرون حجم، بلکه درسطوح جانبی آن قابل مشاهده است واین تعاملی مفهومی است بین بیرون ودرون که اکنون به نوعی یکپارچگی رسیده اند.

با همه کیفیت های متباین ونیروی تاثیرگذاری محسوس، این مجموعه آثار یک تجربه حجمی بیان گراست که به مرزهایی فراتراز دنیای فرم رفته ودستاوردی چشمگیر در ادامه تجربیات پیشین هنرمند را با رویکردی تازه و موادی جدید رقم زده است.


دکترعلیرضا سمیع آذر

 

 


IMG_5585.jpg IMG_5602.jpg IMG_5601.jpg IMG_5604 (1).jpg IMG_5603.jpg