files_creativity_Web_-_Statement[00d33eb14336a57f4856a9764b6e81c8].jpg
استیتمنت
شاخه: سومین نمایشگاه کنش، بیان، خلاقیت 1393

هنر و بازی

بازی فراگیرتر از وقتکشی و تفریح در همهی ابعاد زندگی جاریست. نقش بازی در تکوین شخصیت ما و تقویت نیروی یادگیری و فراگرفتن قواعد زندگی و رقابت و همکاری و همزیستی تا نیروی رهاییبخش بازی و یا نقش اجتماعی و جامعه شناسانه بر کسی پوشیده نیست.

مبنای بازی آزادی و قانون مداری است.

چه در نگارگری ایرانی و چه در دیگر فرهنگها به تصویر کشیدن صحنههای ورزشی و بازی یکی از مهمترین موضوعهای هنرمندانه بوده است.

در دوران مدرنیته، بعد از نظریه های مارسل دوشان و فعالیت های هنری خود اوست که تعداد زیادی از هنرمندان و فلاسفه بهطور جدیتری درگیر گفتمان بازی، مکانیسم بازی، استتیک بازی و استراتژی بازی میشوند.

به نظر میرسد از این زمان است که گفتمان هنر معاصر با  بازی؛ چهرههای گوناگون و متنوعتری یافته است. از اشکال کلاسیک بازی کودکان و بازی با تخته و صفحه شطرنج گرفته تا بازی در میدانهای ورزشی و بازی در تئاتر و سینما، ابزی با قدرت، بازی با جنگ، ابزی با اقتصاد، بازی با سیاست و بازیهای اجتماعی و بازیهایی با هدف برنده شدن، بازیهای خطرناک و بیخطر، بازیهای احمقانه و بازیهای هوشمندانه تا بازیهای کامپیوتری و سرانجام بازی با «بازی» فضای بیپایانی از امکانات پرکشش را به هنرمندان عرضه میکند.

این فراخوان دعوتی است از شما تا تصور خود را از بازی ارائه کنید. در بازی همه چیز امکان دارد و در هنر قوانین بازی کنار گذاشته میشود و قوانین جدیدی حاکم میگردند. بنابراین برداشت شما از بازی آزاد است و فراخوان، ضمن اینکه به بروز خصلتِ بازی در آثار شما توجه دارد، به بازنماییِ بازی مشخصی نظر ندارد.